موقعیت خودرو و موقعیت تلفن داده‌های متفاوتی هستند. نیاز هر عملکرد به مجوز مکانیابی گوشی را در همان برنامه بررسی کنید؛ از حضور نقشه نتیجه‌گیری نکنید.
بپرسید کدام عملکرد مجوز را درخواست میکند
مشاهده موقعیت گزارش‌شده خودرو را از مکانیابی کاربر یا نمایش موقعیت کاربر روی نقشه جدا کنید. توضیح واقعی مجوز را بررسی کنید.
فقط عملکرد مورد نیاز را ارزیابی کنید
ثبت کنید با وضعیت فعلی مجوز، کدام کار انجام می‌شود و کدام کار در دسترس نیست. رفتار عمومی برای تمام برنامه‌های ردیابی ادعا نکنید.
| موضوع بررسی | مدرک یا دادهٔ لازم | کاربرد در تصمیم |
|---|---|---|
| عملکرد | عمل واقعی کاربر | هدف را تعریف کنید |
| مجوز | توضیح برنامه | نیاز بیان‌شده را بررسی کنید |
| مشاهده | نتیجه در نسخه واقعی | از فرض‌های تأییدنشده پرهیز کنید |
| گزینهٔ جایگزین | گزینه مستند و پشتیبانی‌شده | توضیح درخواست کنید |
خانه خالی یعنی پاسخ هنوز روشن نیست؛ آن را نتیجه مثبت یا منفی حساب نکنید و مدرک را از فرض جدا نگه دارید.
یک مثال فرضی
فرض کنید نقشه می‌تواند خودرو را نشان دهد اما کنترل «مکانیابی من» درخواست مکان تلفن میکند. این دو عملکرد متفاوت هستند.
نیاز مجوز را برای همان عملکرد ثبت کنید
گوشی، سیستم‌عامل، نسخه برنامه و نتیجه عملکرد را با وضعیت مجوز ثبت کنید. هر بار یک شرط را تغییر دهید و از نتیجه یک نسخه، رفتار همه برنامه‌ها را نتیجه نگیرید. گزارش پشتیبانی به رمز یا کد ورود نیاز ندارد.
مطالعهٔ تکمیلی: ردیاب ماشین با گوشی؛ راه‌اندازی، برنامه موردنیاز و محدودیت‌ها و ردیاب خودرو چیست و چگونه کار میکند؟ از ماهواره تا اپلیکیشن.
برای بررسی دستگاه و مسیر رسمی خدمات، به رهگارد و فروشگاه ردیاب خودرو مراجعه کنید؛ امکانات و شرایط همان مدل را پیش از سفارش تأیید کنید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!